Het eerste stadsgedicht van Petra Buis gaat over GAOS!


GAOS (Geduldig Aandachtig Onbekommerd Samenwerken)

Er staat een heel bijzonder bedrijf
aan een weg richting Swifterbant
de trein erlangsheen volgt rechtlijnig haar weg
werpt geen blik, stopt van geen kant

De mensen die er wonen en werken
zijn bezield van aard
liefdevolle verbinding met land en dier
maakt het bestaan extra de moeite waard

Lucht, het oneindige dat alles omhult
van grauw tot gekleurd intens
dat het totale geheel in balans is met elkaar
is hun passie, de diepste wens

De chicks zijn regelmatig on the move
natuurlijk … niet zonder gevaar
elke dag als de boerin langskomt
liggen de nodige eieren klaar

De bijen helemaal achter op het land
hebben hun eigen houten huis
kennelijk voelen ze zich tussen kunst en cultuur
er te allen tijde thuis

Als onderdeel van het Kuierlattenpad
en mens die aan het water staat
rent de hond de poten onder zijn lijf
langs vleermuishotel en lemniscaat

Ze waaien hier met alle winden mee
wieken besnijden de lucht
het opwekken van eigen natuurenergie
nabij vogels in hun vlucht

De hele wereld komt hier bijeen
op dit stuk Dronter klei
van Oekraïne tot aan Tasmania
jong en oud werken zij aan zij

Groen, geel en wuivend gewas
frambozen, appels en bramen
zo logisch dat biologisch voor ze is
en het zaaien van toekomst doen ze samen